سلام بهونه قشنگ من براي زندگي
آره بازم منم همون ديونه هميشگي
فداي مهربونيات چه مي كني با سرنوشت.!
دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو برات نوشت.
حال منو اگه بخاي رنگ گلاي قالي
جاي نگاهت بدجوري تو صحن چشمام خالي
ابرا هميشه پيش منن اينجا هوا پر از غمه
از غصه هام هر چي بگم جونه خودم بازم كمه
نظرات شما عزیزان: