چه زشت به من و سادگی ام خندیدی.
برو تا راحت تر تکه های دل خود را سر هم بند زنیم.
تا تو رفتی همه گفتند:
"از دل برود هر آنکه از دیده برفت"
و به نا باوری و غصه ی من خندیدند...
آه ای رفته سفر که دگر باز نخواهی بر گشت...
کاش می آمدی و می دیدی
که در این عرصه ی دنیای بزرگ چه غم آلوده جدایی هایی است.
و بدانی که
از دل نرود هر آنکه از دیده برفت

نظرات شما عزیزان: